วันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553

นิทานธรรมชาติ...(พันนที) Photo By Tun's Family.





นิทานธรรมชาติ...โดย พันนที
...Photo By Tun's Family...


ถ้าอยากรู้ว่า...​สายลมอ่อนโยนแค่ไหน
เพียงมองกิ่งไม้ไหวตามแรงลม
บางครั้ง...​เธอ​จะเห็นกิ่งไม้หยอกล้อสายลมสนุกสนาน

ถ้าอยากรู้ว่า...​ดอกไม้อ่อนหวานเพียงไร
เพียงมองผีเสื้อปีกสวยเกาะกลีบบาง
บางที...​เธอ​จะ​ได้ยินเสียงผีเสื้อทักทาย​กับดอกไม้

ถ้าอยากรู้ว่า...​น้ำค้างยามเช้า​สดชื่นเพียงใด
เพียงมองหยดใสแต้มใบเขียว
บางครั้ง...​เธอ​จะเห็นว่ามีสายรุ้งซ่อนอยู่​ในน้ำค้าง

ถ้าอยากรู้ว่า...​ท้องฟ้าขี้เล่นแค่ไหน
เพียงลองจ้องตา​กับปุยเมฆในวันฟ้าใส มีสายลมอ่อน
บางที...​เธออาจเห็นท้องฟ้า​กำลังเล่านิทานก้อนเมฆ

​ถ้าอยากเห็น​ความงดงามยามเย็น
เพียงมองดอกหญ้าล้อแสงตะวันสีอ่อน
แล้ว​เธอ​จะรับรู้​ได้ถึง​ความอบอุ่นของดวงตะวัน

​ถ้าอยากรู้ว่าโลกใบนี้สวยแค่ไหน
เพียงลองมองสีสัน​ที่ธรรมชาติ​แต่งแต้ม
​ถ้าอยาก​ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง
เพียงลองฟังเสียงของธรรมชาติ

ทุกชีวิตพึ่งพา
อยู่​เคียงข้าง...​​เป็น​เพื่อนกัน
เรียบง่าย สงบ งดงาม

​แม้เพียงดอกหญ้า
ก็มี​ความงาม...​​และคุณค่า
ให้ผีเสื้อตัวเล็ก​ได้ชื่นชม

จากแสงก่อเกิด​เป็นเงา
ทอดตามทางดวงตะวัน
เปลี่ยนแปลง...​ไม่หยุดนิ่ง
เหมือนชีวิต...​​ที่เปลี่ยนตามช่วงเวลา
การเปลี่ยนแปลง...​​คือ ธรรมชาติ
สัจธรรม...​ธรรมชาติ

เพียงมีเวลาให้ตัวเอง
ฟังเสียง นกร้อง สายลม สายน้ำ
มองท้องฟ้า ใบหญ้า ดอกไม้
แล้ว​เธอ​จะ​ได้ยินเสียงหัวใจ​กำลังร้องเพลง

เพียง​ใช้ใจมอง
เธอ​จะพบว่าใน​ความเรียบง่ายของธรรมชาตินั้น​
ช่างมหัศจรรย์เกินกว่า​ที่เรา​จะคาดถึง
​และเราเอง​เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่ง​ของธรรมชาติ

​ถ้าเราเข้าใจธรรมชาติของการเปลี่ยนแปลง
หัวใจของเรา​จะมีอิสระโบยบินจากการยึดติด
เพียงเข้าใจว่า​ความ​ต้องการพื้นฐานของชีวิต​คืออะไร​
เธออาจพบว่า...​อะไร​​ที่มากเกิน

แล้ว​เธอ​จะพบว่า
​ความสุข​ที่เรา​กำลังไขว่คว้า
มันอาจไม่​ได้อยู่​ไกลเกิน​จะ​ได้มา...​อย่าง​ที่เราคิด
​เพราะบางที...​​ความสุขก็อยู่​ตรงหน้าเรามานานแล้ว​.












วันอาทิตย์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2553

นิทานเรื่องเล่า : "หัวใจร้อยดวงพวงชมพู" ...Photo by Amorn Tun.




นิทานเรื่องเล่า : "หัวใจร้อยดวงพวงชมพู"

รู้จัก “ พวงชมพู ” ไหม ดอกไม้ดอกเล็ก ๆ น่ารักสีชมพู มีกลีบดอกเป็นรูปหัวใจ ใบก็เป็นรูปหัวใจ เป็นไม้เลื้อยหัวใจอ่อนไหวไม่ว่าอยู่ใกล้ใครพวงชมพูก็จะเอาหัวใจผูกพันไว้อย่างเหนียวแน่น...

ทำไมพวงชมพูจึงมีดอกเป็นรูปหัวใจ มีเรื่องเล่าต่อๆกันมาว่า ในวันที่ราชินีแห่งนางฟ้าลงมาเยี่ยมเมืองมนุษย์ บรรดาตุ๊กตาและของเล่นต่างพากันมาร้องทุกข์กับพระนางว่าบ้านของตุ๊กตาไม่สงบสุขเหมือนแต่ก่อน ตุ๊กตาตัวใหญ่รังแกตุ๊กตาตัวเล็กและเพื่อนฝูง มีการทะเลาะเบาะแว้งกันในหมู่ตุ๊กตา จนเด็กๆเองก็ไม่อยากเล่นกับตุ๊กตาเหมือนอย่างเคย




“ทำไมเป็นอย่างนั้นเล่า ” ราชินีเอ่ยถามนางฟ้าที่นำตุ๊กตาลงมาให้เด็กๆ

“ อาจเป็นเพราะทุกวันนี้นางฟ้ามีงานยุ่งจนต้องทำตุ๊กตาในเวลากลางวันซึ่งเป็นเวลาที่จะหาละอองดาวมาทำหัวใจให้ตุ๊กตายากเต็มที ” นางฟ้าตอบ

“ ไม่มีหัวใจให้ตุ๊กตาอย่างนั้นหรือ ” ราชินีทวนคำ

“ เราจะต้องช่วยตุ๊กตาเหล่านี้ ” ราชินีครุ่นคิดพลางเหลือบไปเห็นพลอยรูปหัวใจที่ปลายคทา พระนางค่อยๆแกะพลอยออก ขุดหลุมบนผืนดินและฝังพลอยสีชมพูลงไป

“ จงเติบใหญ่เป็นหัวใจที่งดงาม ” นางฟ้ากระซิบบอกเบาๆ

คืนต่อมาพื้นที่ตรงนั้นก็ได้เกิดต้นไม้เล็กๆมีดอกเป็นรูปหัวใจสีชมพูดวงน้อยสดใสเป็นร้อย ๆดวง มากพอจะทำหัวใจให้ตุ๊กตาอย่างไม่รู้หมดสิ้น...

นี่แหละหนอที่มาของเรื่อง ..."หัวใจร้อยดวงพวงชมพู"...







๐ โลมเลื้อยเลาะเลียบรั้ว.........เข้ากอดตัวเป็นพุ่มไพร
ลมเชยรำเพยไหว..............ระริกพลิ้วตามริ้วลม

ดอกดวงเป็นพวงช่อ............งามละออละเอียดกลม
ชมพูช่างดูสม................เป็นช่อชั้นดูหลั่นงาม

สาดสีเข้าแทรกสี..............ดุจมณีอันวาววาม
ยลภาพให้วาบหวาม............กำซาบซ่านสะท้านใจ

พวงเอยชมพูเด่น..............เจ้าเปรียบเช่นมงกุฎไพร
แต้มแต่งความสดใส............ให้โลกสวยด้วยพวงพรรณ